Uczucie z sąsiedztwa
”My, jej przyjaciele, oczywiście wiedzieliśmy, że spotyka się z Oliwierem – opowiada Kasia. – Widziałam ich czasem, jak idą ulicą, udając, że nie są razem, że się w ogóle nie znają. Ona przodem, on kilka metrów za nią. Albo odwrotnie. Nikt z tego nie robił sensacji. Znaliśmy i ją, i jego. Dla nas byli po prostu kolejną parą”. Ale niewielu ludzi wiedziało o ich związku. Na przykład mama Ani sądziła, że córka się zwyczajnie z Oliwierem przyjaźni. Ania nie wyprowadzała jej z błędu. Chyba uważała, że im mniej osób zna prawdę, tym lepiej. Ufała tylko kilku przyjaciołom. Ze swoją paczką spotykała się najczęściej w ogródku jordanowskim. Gadali całymi godzinami, słuchali muzy. I zwierzali się sobie. Ania najczęściej rozmawiała z Mateuszem. Opowiedziała mu o swoich poprzednich związkach i o tym, że właśnie z Oliwierem czuje się najlepiej. ”Kochała go – Mateusz nie ma wątpliwości. – Kiedyś na imprezie jacyś skini chcieli go stłuc, »dać nauczkę Cyganowi«. Anka rzuciła się go bronić, choć ich było kilku i wszyscy sporo od niej więksi, napakowani. Tak się wściekła, że ci faceci odpuścili”. Ania starała się zaprzyjaźnić z rodziną swego chłopaka i wydawało się, że jej się to udaje. Rozmawiała z babcią Oliwiera, a jej siostra zapraszała ją do siebie. ”Córka spała nawet u niej kilka razy, bo tamta bała się ciemności – opowiada pani Zdzisława. – Ci ludzie są bardzo sympatyczni. Anulka naprawdę ich polubiła”. Czy wiedzieli, że spotyka się z Oliwierem? Trudno powiedzieć. On sam ukrywał przed bliskimi ten związek. ”Myślę, że nie było mu łatwo – mówi Bartek. – Chciał być fair wobec rodziny, a nie mógł. Gdyby jawnie prowadzał się po mieście z Anią, mógłby mieć duże kłopoty. Dlatego przemykali się gdzieś, spotykali po parkach, żeby nikt z Romów ich nie zobaczył. Pamiętam, że kiedyś Oliwier nie wytrzymał i przeszli się po rynku z Anią za rękę. Zamaskowani, w kapturach, ale między ludźmi. Chociaż raz...”.

Serce jej pękało
Chodzili ze sobą już prawie dwa lata, gdy między nimi zaczęło się psuć. Jak mówią znajomi Ani, krewni Oliwiera uznali, że chłopak dojrzał już do małżeństwa. I któregoś dnia w jego domu pojawiła się kandydatka na żonę. Z krwi i kości Romka. ”On sam tłumaczył się podobno, że to nic poważnego, a poza tym ta jego narzeczona jest brzydka i na pewno się z nią nie ożeni – opowiada Mateusz. – Ale przecież wystarczyło spojrzeć, by zobaczyć, że wcale brzydka nie jest. A wręcz przeciwnie...”. Oliwier miał coraz mniej czasu na spotkania na mieście. Rodzina wolała trzymać go przy sobie. Co działo się w jego głowie i w głowie Ani, teraz trudno powiedzieć. Dziewczyna zapewne przeżywała piekło. Byli przecież razem tak długo, stworzyli prawdziwy związek. Tak przynajmniej myślała. Czy wierzyła, że już zawsze będą razem, że dla niej on odrzuci tradycję? Tego nikt nie wie. Wiadomo jednak, że bardzo przeżywała rozpad związku z Oliwierem. ”Długo to w sobie dusiła – opowiada Bartek. – W końcu powiedziała mi, że wszystko się kończy. Była potwornie smutna, rozczarowana. Wiem, że pozostawali w kontakcie, SMS-owali do siebie. Mogę się tylko domyślać, o czym... Ania skarżyła mi się, że nie daje rady. Mówiła, że straciła sens życia. A kiedyś, na spotkaniu w ogródku, oświadczyła: »Chyba się zabiję i będzie spokój!«. Nie wzięliśmy tego na serio. Nikt nie przypu- szczał, że naprawdę to zrobi.”.

Zażyła tabletki ojca
Tamtej niedzieli Ania przegadała kilka godzin z Mateuszem – jemu też właśnie rozwalił się związek. Siedzieli oboje w ogródku jordanowskim i rozmawiali o miłości, o życiu. Pocieszali się nawzajem. W końcu pożegnali się, Ania wróciła do domu, zjadła obiad, poszła do siebie. Jakiś czas później Mateusz dostał od niej SMS-a: ”Zażyłam leki, czuję się niedobrze”. ”Popędziłem do jej domu – wspomina Mateusz. – Wpadłem do pokoju, a kolega, z którym akurat byłem, wezwał pogotowie. Na rękach zniosłem Anię do karetki. Była bardzo słaba...”. W szpitalu natychmiast zrobiono dziewczynie płukanie żołądka i wy- dawało się, że można ją uratować. Na chwilę nawet odzyskała przytomność. Rozmawiała z mamą: ”Córeczko, co się stało?”. ”Nic, mamo. Nic”. Ale w poniedziałek nad ranem jej stan znacznie się pogorszył. Kilka godzin później lekarze stwierdzili śmierć kliniczną. Przez cztery dni Ania oddychała jeszcze dzięki specjalnej aparaturze, lecz jej mózg był już martwy. W piątek odeszła na zawsze. ”W domu znalazłam list od niej – pani Zdzisława nie kryje łez. – Żegnała się, przepraszała za wszystko. Drugi list był dla Oliwiera. Dałam mu go. Nie wiem, co w nim było...”. Śmierć Ani była szokiem dla całego miasteczka. Wszyscy natychmiast uznali, że przyczyną była nieszczęśliwa miłość. Ale bliscy dziewczyny mają co do tego wątpliwości. ”Anię życie po prostu przytłaczało – podsumowuje Mateusz. – Śmierć taty, problemy w szkole... To wszystko kosztowało ją wiele nerwów. My mogliśmy pogadać z nią, posłuchać o jej problemach, ale i tak ciężko jej było. Bardzo ciężko. Jednak nie spodziewaliśmy się, że aż tak. Historia z Oliwierem musiała ją dobić”.

Samotna w tłumie
Na pogrzeb przyszło tylu ludzi, że najbliżsi nie mogli się dopchać do grobu. Żądny sensacji tłum skutecznie im to uniemożliwił. Oliwier nie żegnał Ani w ostatniej drodze. Chyba nie chciał wzbudzać złych emocji. ”Ja wiem, że bardzo przeżył jej śmierć – mówi Bartek. – Zamknął się w sobie, unika ludzi. Jak raz wyszedł z nami, upił się i w kółko powtarzał, że tylko Anię kochał i już nikogo pokochać tak nie będzie umiał. Z tego jego ślubu w końcu wyszły nici. Dalej jest sam”. Chcieliśmy porozmawiać z Oliwierem o śmierci Ani. Drzwi otworzył nam postawny, przystojny chłopak. Drżącym głosem powiedział, że nie chce i nie może o tym mówić. Przeprosił. Zamknął drzwi. Po chwili wyszła do nas jego babcia i poprosiła, by dać wnukowi spokój. Na profilu Ani na naszej-klasie aż roi się od wpisów. Kilkaset osób pisze o tym, jak bardzo ją kochali, jak im jej brak. Zamieszczają tam wiersze, zapalają internetowe świeczki. Na cmentarzu na grobie dziewczyny ciągle pojawiają się świeże kwiaty, płoną znicze. Ktoś przyniósł jej nawet słodycze. Wśród licznych dowodów pamięci leży też piękna, czarna róża. Od kogo? Oliwier zaprzecza, że to on ją położył. Ale mieszkańcy Pleszewa wiedzą swoje. Opowiadają, że widziano go, jak wieczorem szedł na cmentarz. Jak stał nad grobem dziewczyny...
PS Imię chłopaka Ani zostało zmienione.