Matka Chrisa pracowała w cyrku jako tancerka i klown, więc od dzieciństwa miał kontakt ze sceną. Przed kamerami po raz pierwszy wystąpił w 1982 roku w reklamie Lenora. Jako 9-latek wygrał casting do spotu płatków śniadaniowych. To go nie zadowalało. Ludzie rozpoznawali jego twarz, ale trudno udział w reklamach nazwać karierą. Podobnie jak rólki w serialach telewizyjnych. Ambicje Chrisa od początku były większe, więc gdy dostał cynk, że Steven Spielberg szuka angielskiego chłopca do swego nowego filmu, szybciej zabiło mu serce. Na miejscu okazało się, że aż 4 tysiące jego rówieśników marzy o występie u sławnego reżysera. Chris był jednak najlepszy i to on zagrał w ”Imperium Słońca”.

Sława? To nie dla mnie
Na planie filmowym Christian czuł się jak ryba w wodzie. Jego kreacja została entuzjastycznie przyjęta przez publiczność i krytyków, a Spielberga po raz kolejny chwalono za to, że udało mu się znaleźć utalentowanego młodego aktora. Wszystko byłoby super, gdyby nie to, że trzynastoletniemu wówczas Christianowi jednak nie spodobało się życie gwiazdy. Udzielając wywiadów prawie płakał i uciekał do łazienki, by schować się przed reporterami. ”Kręcenie filmu bardzo mi się podobało, ale byłem w szoku, gdy po premierze wszyscy na mnie patrzyli i czegoś ode mnie chcieli. Kiedy wróciłem do domu, obce dziewczyny chciały się ze mną umawiać, chłopcy mieli ochotę mnie pobić, bez przerwy przychodziły też propozycje, bym pojawił się na otwarciu sklepu itd. A ja chciałem tylko jeździć rowerem po lesie jak moi koledzy” – wspomina. Wtedy to Bale niemal porzucił marzenie o zostaniu aktorem, ponieważ uznał, że ten zawód powoduje zbyt wiele zamieszania wokół jego osoby. Na szczęście zmienił zdanie, gdy Kenneth Branagh namówił go na występ w znanej ekranizacji sztuki Szekspira ”Henryk V”.

Bez kompromisów
Wkrótce Christian zaczął dostawać coraz więcej propozycji filmowych, ale role wybierał bardzo ostrożnie. Do dziś aktor lubi wcielać się w trudne postacie, które są dla niego wyzwaniem, a nie w te, które zagwarantują mu tanią popularność i obecność w koloro-wych czasopismach. ”Jeżeli nie lubi się ryzyka, po co zostawać aktorem? Nie chcę być przeciętniakiem tylko po to, by wszystkich zadowolić” – wyznaje. Długo się wahał, zanim przyjął rolę Batmana. ”Potrzebowałem pieniędzy, bo właśnie kupiłem dom, ale po-wtarzałem, że nie chcę brać udziału w przed-sięwzięciu, które może nie pójść po mojej myśli. I tak żałowałem wielu swoich wyborów” – mówi. Przekonał go Chris Nolan, reżyser filmów ”Memento” oraz ”Bezsenność”. I doczekaliśmy się najmłodszego, i – po raz pierwszy – nieamerykańskiego Batmana.

Mroczny Rycerz
Druga część przygód człowieka nietoperza z Bale’em bije teraz w kinach na całym świecie rekordy oglądalności. Wraz z Heathem Ledgerem w roli Jokera stworzyli niesamowity aktorski duet. Panowie zaprzyjaźnili się także poza planem. Gdy Heath nieoczekiwanie zmarł z powodu przedawkowania leków, Christian wpadł w depresję i podobno przestał się dogadywać nawet z żoną. W dniu londyńskiej premiery ”Mrocznego Rycerza” gruchnęła wieść, że mama i siostra aktora złożyły na niego skargę na policji, ponieważ rzekomo zaatakował je w pokoju hotelowym. Chris dobrowolnie zgłosił się na posterunek i nie postawiono mu żadnych zarzutów. Dziennikarze spekulują, że odżyły stare rodzinne waśnie. Matka nigdy nie darowała synowi tego, że gdy rozwodziła się z jego ojcem, Christian postanowił zamieszkać ze swoim tatą i przenieść się do Stanów. Nie w smak jej było także to, że ojciec i syn odnieśli finansowy sukces. Plotki głoszą ponadto, że mama Chrisa nigdy nie przepadała za jego żoną. Gdy po raz kolejny ją skrytykowała, Bale nie wytrzymał i po prostu krzyknął na matkę, a ona natychmiast pobiegła na komisariat z zamiarem zniszczenia kariery wyrodnego syna. Co naprawdę się wydarzyło? Od Christiana raczej się tego nie dowiemy.

Jestem dupkiem
W jednym z wywiadów Chris wyznał, że gdyby ludzie zobaczyli, jakim czasem potrafi być dupkiem, na pewno by go tak nie lubili. Chyba jednak ocenia się zbyt surowo. Bo czy ktoś, kto tak bardzo chroni swoją żonę i córeczkę przed wścibstwem mediów, bez rozgłosu hojnie wspiera organizacje charytatywne, kocha zwierzęta (ma w domu dwa psy i trzy koty) i całkowicie przestał jeść mięso po lekturze ”Pajęczyny Charlotty”, może być zły? Raczej nie.