Historia jej kariery przypomina stardardowy życiorys amerykańskiej gwiazdy: odkryto jej talent, gdy miała lat cztery, a jako 11-latka miała już swojego agenta. Urodziła się i wychowała na pograniczu amerykańsko-kanadyjskim w surowym klimacie stanu Michigan. W jej żyłach płynie irlandzka i polska krew w proporcjach fifty-fifty :-). Jej dziadkowie ze strony matki przyjechali do Chicago z wioski pod Sieradzem. Sama Kristen nie mówi po polsku, ale sporo rozumie. W dzieciństwie nauczyła się tylko kilku polskich powiedzonek od dziadka, który był podobno bardzo nerwowym facetem.

Jej ”Polskie wesele”
Dziesięć lat temu dostałam do zagrania epizod w filmie »Polskie wesele«. Bardzo się z tego ucieszyłam, bo w moich żyłach płynie polska krew. Nie mówię, co prawda, w tym języku, ale jako dziecko powtarzałam po dziadku... przekleństwa po polsku :-). Wszyscy się z tego śmiali, bo przecież nikt na ulicy nie mógł zrozumieć, że mówię brzydkie wyrazy. Moja mama uznała, że zabraniając mi tego, tylko zachęci mnie do przeklinania, bo dzieci są przekorne. Czy wiem, jak wygląda prawdziwe polskie wesele? Wiem, bo jako nastolatka byłam w Chicago na ślubie mojego kuzyna, na którym bawiono się przy polskiej muzyce. Niewiele z tego rozumiałam, ale było super”. Chłopaki po niej płaczą ”Zawsze miałam bardzo trzeźwe podejście do facetów. Gdy byłam w szkole średniej, co tydzień chodziłam z innym chłopakiem na randkę, dopóki nie znalazłam gościa, z którym później spotykałam się przez dwa lata. Już jako dorosła kobieta byłam związana z jednym mężczyzną przez cztery lata (scenarzysta i producent Kevin Mann, – przyp. red.), a od dwóch moją miłością jest Dax Shepard. Jestem typem seryjnej monogamistki! Jak już z kimś się wiążę, to na długo. A jak się rozstaję, jestem nieugięta. W przeszłości złamałam niejedno serce, bo zwykle to ja rzucałam kogoś, zanim ten ktoś wpadł na taki pomysł. Dlatego ubawiła mnie propozycja zagrania w filmie »Forgetting Sarah Marshall« (»Chłopaki też płaczą«), w którym mocno daje się we znaki byłemu chłopakowi :-)”.

Nastoletnia panna detektyw
”Cieszę się, że wciąż nie jestem aż tak zna- na, by ludzie zaczepiali mnie na ulicy. Naj- wyraźniej mam dość pospolitą urodę, dzięki której łatwo wtapiam się w tłum. Tylko czasa- mi zaczepiają mnie fani granej przeze mnie w serialu nastoletniej detektyw Weroniki Mars. Bardzo polubiłam tę postać. Podoba mi się to, jak bardzo Weronika jest zżyta ze swoim ojcem. Trochę jej tego zazdroszczę, bo moi rodzice rozwiedli się wiele lat temu”. Plotkara bez twarzy ”Dużo częściej zdarza się, że ktoś rozpo- zna mój głos. Często słyszę np. w sklepie taki tekst: »Ale masz ładny głos! Czy podobnego nie ma ta prezenterka z radiostacji stanowej?«. Ludzie kojarzą mój głos, ale nie z radia :-). Jestem narratorką w serialu »Plotkara«. Bardzo chciałam w nim zagrać, przeszłam pozytywnie casting, po którym powiedziano mi: »Kristen, masz jedną z głównych ról«. Byłam szczęśliwa, a oka- zało się, że mam być Plotkarą, czyli w se- rialu w ogóle mnie nie widać! Za to mój głos prowadzi widzów przez zawirowania akcji”.

Zagubiona w rolach
”Jeśli czegokolwiek żałuję w życiu zawodowym, to tego, że odrzuciłam rolę Charlotty w »Zagubionych«. Nie przewidziałam, że ta historia rozbitków stanie się międznarodowym hitem. Ale cóż, codziennie dokonujemy wyborów – nie zawsze najlepszych. Przegapiłam jedną szansę, ale wykorzystałam inne. To seriale »Weronika Mars« i »Heroes« sprawiły, że utrzymałam się na fali wznoszącej. Czy to nie zabawne, że jako Elle Bishop ciskam we wrogów piorunami, a kiedy sama chodziłam do szkoły, dosłownie bałam się własnego cienia? Miałam wtedy tylko jedną przyjaciółkę”.