Single narzekają, że przy parach nie da się wytrzymać, bo te ciągle się miziają. Zakochani za to marudzą, że z ”pojedynczymi” nie ma o czym pogadać, bo ci myślą tylko o podrywaniu. Czy naprawdę ludzie się tak zachowują, czy to tylko stereotypy? I czy ktoś w ogóle ma lepiej? Zapytaliśmy Agę (singielkę) oraz Monikę i Pawła (team), co o tym sądzą.
Aga: Ja mam całkiem fajnie, bo nikt mnie nie ogranicza. Nie muszę się tłumaczyć. Przecież nawet jak chłopak jest tolerancyjny, to z czystej ciekawości zapyta, gdzie się wybieram i co będę robić. Poza tym lubię czasem być sama: połazić po lesie, posłuchać muzyki. A kiedy z kimś chodzę, każdą chwilę spędzam z nim. To jest miłe, ale nie non stop...
Monika: A ja w samotności zaczynam wariować. Kiedy Pawła przy mnie nie ma, nic mi się nie chce: wolę poczekać, aż będzie miał czas iść ze mną do kina, niż iść sama. Uważam, że lepiej być z kimś, bo zawsze masz do kogo zadzwonić, wiesz, że ktoś się to- bą przejmuje. Dzięki mojemu facetowi czuję, że jestem świetną laską. No i to Paweł pilnuje mnie, żebym walczyła o swoje. Przykładowo: gdyby nie on, nigdy nie zwróciłabym uwagi kasjerce, że źle wydała mi resztę, tylko bym się poryczała w domu.
Paweł: Lubię być z Moniką, bo kumple mi zazdroszczą fajnej laseczki. I uwielbiam na nią patrzeć: ona porusza się jak baletnica... A poważniej: Mona jest moim najlepszym przyjacielem i zawsze staje po mojej stronie. Kiedy miałem kłopoty w szkole, to ona mnie wybroniła. Bez niej bym wyleciał...
Aga: Ale przecież ja też mam przyjaciół, którzy mi pomagają. Nie czuję się samotna!
A czy jest coś takiego, co mogą tylko pary lub ”pojedynczy”?
Monika: Jak to co? Przytulanie!
Aga: Fakt, brakuje mi bliskości. W dodatku jako singielka jestem na cenzurowanym, bo jak tylko kogoś dotknę, to do razu wszyscy myślą, że to podryw. Niedawno zupełnie niewinnie przytuliłam się do mojego przyjaciela. Na co z klasy wyleciała jego dziewczyna z gębą, że jej faceta odbijam. Jakbym o niczym innym nie myślała! Za to fajne jest, że mogę flirtować z każdym kolesiem, na którego mam ochotę. Chodzenie na randki, uwodzenie... tylko single mogą się tak bawić.
Paweł: Ale ile można latać na imprezy! Ja czasem wolę się zaszyć w chacie. Jak byłem sam, to od siedzenia w domu dostawałem fioła z nudów. Od kiedy mam dziewczynę, spokojne wieczory stały się bardzo przyjemne. Z Moniką zawsze jest fajnie.
Mówią, że pary mają na świecie lepiej. To prawda?
Monika: Kiedy byłam sama, to mnie nigdzie nie zapraszali, bo podobno źle bym się bawiła. Tylko że nikt nie pytał, czy chcę przyjść. Przez to siedziałam sama w domu jak głupia. Bo przecież nawet do kina nie moż- na iść samemu. Łyso jakoś. Myślę, że ludzie boją się singli, bo na ich widok przypominają sobie, jak bardzo byli zdołowani, kiedy nikogo nie mieli. I wolą na nich nie patrzeć... Aga: Wkurza mnie gadanie, że skoro jestem sama, to znaczy, że cierpię, a zdrowy człowiek to kogoś ma. Owszem, wolę mieć faceta, niż być sama, ale szukam kogoś, kogo pokocham. A np. moja koleżanka z klasy umawia się z kolesiem, którego ma w nosie, tylko po to, żeby ”mieć faceta”. Spotyka się z nim co dwa tygodnie, kiedy nie ma nic innego do roboty. Ja taka nie jestem, a i tak mam łatkę: ”zdesperowana”. Ciągle wyrywają mnie jacyś beznadziejni faceci, którym się wydaje, że mi robią łaskę, zapraszając na randkę. I powinnam umrzeć z wdzięczności... Spławiam ich, oczywiście, ale to żenujące.
Monika: A to nie jest tak, że wmawiasz sobie, że nie jest tak źle, bo nie masz innego wyjścia? Samotność nie ma zalet! Aga: Bzdura! Nie wiesz, co mówisz!!!
Czy faktycznie single nie rozumieją zakochanych i odwrotnie?
Monika: Tak. Niestety, moje samotne koleżanki strzeliły focha, jakbym je zdradziła. Obrażają się, że nie mam już dla nich tyle czasu co kiedyś. One chyba nic nie rozumieją.
Aga: Widzisz, ja w ten sposób straciłam najlepszą przyjaciółkę. Zakochała się i od trzech miesięcy nawet do mnie nie zadzwoniła. A jak ja próbuję ją złapać, ona się zachowuje, jakbym jej zabierała bezcenny czas. Rozumiem, że ma faceta, ale to, co robi, to przegięcie. Jest mi przykro. Ja tak nigdy nie zrobię! Kolesie przychodzą i odchodzą, a przyjaciele nigdy cię nie zostawią. Może warto o nich pamiętać, niezależnie od tego, co się aktualnie dzieje w naszym życiu?
Paweł: Zgadzam się z Agą, bo mam to samo z kumplami, którzy przez panny tracą kontakt z rzeczywistością. To wkurzające.
Monika: Zlitujcie się, przecież na początku związku zawsze człowiek wpada w inną ”czasoprzestrzeń” i go ciut ponosi.
Paweł: I co, nawet telefonu nie może odebrać? Nie wierzę. To zależy od człowieka, bo ja na przykład, mimo że cię kocham, dalej mam ochotę się spotykać z kolegami. Tylko że ciebie to strasznie denerwuje...
Monika: Oczywiście, że tak! Wygląda na to, że koledzy są fajniejsi ode mnie. Skoro wolisz wyjść z nimi, jak masz wolny wieczór, to po co w ogóle jesteś ze mną?
Paweł: Ale wychodzę bez ciebie raz na miesiąc. To przecież jest zupełnie inny rodzaj znajomości. Ich lubię, a ciebie kocham!
Podsumowując: co jest najfajniejsze w byciu samemu lub z kimś?
Aga: Najlepsze, to znaczy wielka miłość, dopiero jest przede mną. Mimo wszystko mam teraz bardzo fajny moment w życiu.
Monika: Zawsze mam na kogo liczyć. Paweł jest dla mnie najważniejszą osobą. Nie wyobrażam sobie, co by było, gdybym go nie poznała. Nie zamieniłabym go na nikogo!!!
Paweł: Najfajniejsze jest to, że cokolwiek bym nie zrobił i nie myślał, to jest ktoś, kto mnie kocha i uważa, że jestem najwspanialszym gościem na świecie. Daje mi to power na całą dobę. Nie oddam tego!!!
przeczytaj komentowany artykuł »