Kiedy Rachel miała pięć lat, bardzo się zdziwiła, że przyjaciółka jej mamy jest nauczycielką. Do tej pory bowiem panienka Bilson była przekonana, że wszyscy ludzie pracują w show-biznesie. Albo piszą scenariusze, albo reżyserują filmy, albo w nich grają. Innego świata nie znała, więc w nim znalazła miejsce dla siebie. W wieku 7 lat dostała swoją pierwszą rolę, a rok później oświadczyła rodzicom, że chce, by zapisali ją do szkoły dla dzieciaktorów. Dalszą historię Rachel już znamy – serial ”Życie na fali” uczynił z niej nastoletnią gwiazdę. Aktorka była związana najpierw z Adamem Brodym, a od roku spotyka się z Anakinem Skywalkerem, ups... to znaczy z Haydenem Christensenem, którego wszyscy znają z filmowej serii ”Gwiezdne wojny”. Jaka jest prywatnie Rachel Bilson? Cóż, aktorka strzeże swojej prywatności. Zresztą, najlepiej oddajmy głos jej samej... przy pomocy rodziny ”Rodzice szybko dostrzegli, że mam aktorskie zdolności, bo ciągle odgrywałam swoje ulubione sceny z kreskówek, naśladując sposób mówienia i gestykulacji bohaterów. Oczywiście lubiłam popisywać się tym podczas rozmaitych przyjęć. Wszystkich bardzo to śmieszyło. Ojciec załatwił mi więc rólkę w filmie »To nie ci faceci«. Co było później? Szkoła aktorska dla nastolatków i moje pierwsze poważne występy w teatrze. Byłam z siebie bardzo dumna, gdy zagrałam w adaptacji »Czarownic z Salem«”.
Na fali seriali
”Zanim skończyłam szkołę, zaliczyłam chyba z pięć seriali: »8 Simple Rules... for Dating My Teenage Daughter«, »Buffy: Postrach wampirów«, »Różowe lata 70.«... Dzięki nim, trafiłam do obsady »Życia na fali«, szybko okrzykniętego nowym »Beverly Hills, 90210«. Wielu ludzi do dzisiaj myśli, że jestem taką samą przebiegłą intrygantką jak grana przeze mnie Summer Roberts ;-). Ale ja się tym nie przejmuję. To jest w sumie dość śmieszne, gdy ktoś nie odróżnia fikcji od rzeczywistości”.
Mała księżniczka
”Od wczesnego dzieciństwa byłam traktowana jak księżniczka. Miałam starszych braci, więc byłam najmłodszym dzieckiem moich rodziców, a także najmłodszą wnuczką i prawnuczką w rodzinie. Moja prababcia zmarła dopiero pięć lat temu, kiedy ja miałam 22 lata! Wszyscy w domu mnie rozpieszczali, więc do dziś spodziewam się po ludziach, że będą mnie traktować w szczególny sposób. To miało duży wpływ na moje relacje z facetami. Chłopak, który nie potrafi być dość opiekuńczy i poświęcać mi całej swojej uwagi, nie ma u mnie żadnych szans. Czy jestem zbyt wymagająca? Może, ale ja też daję z siebie dużo chłopakowi. Nie rozumiem, jak niektórzy ludzie mogą być ze sobą i widywać się raz w miesiącu. Dwoje narcyzów nie może stworzyć związku, nie może być parą! Mam szczęście, że byłam kiedyś z Adamem, a później spotkałam Haydena. On jest bardzo wyrozumiały. Nigdy choćby przez chwilę nie okazał mi zazdrości. Nawet wtedy, gdy np. zadzwoniłam z życzeniami urodzinowymi do Adama. Muszę przyznać, że mam szczęście do facetów”.
Ostrożnie z brukowcami
”Wielu ludzi uwielbia czytać plotki o gwiazdach. Sama jestem oburzona, gdy dowiaduję się, że kolejna koleżanka z branży prowadziła samochód po pijanemu albo urządziła awanturę w restauracji... Ale wiem też, że wiele tych historyjek jest wyssanych z palca. Ja unikam jak ognia czytania o sobie. Tylko raz dałam się komuś namówić do prześledzenia rewelacji na mój temat. Do dzisiaj tego żałuję! Dowiedziałam się z gazety, że pod moim domem w chamski sposób potraktowałam fotografów. A ja próbowałam tylko nie dopuścić do tego, by oni wleźli mi do mieszkania! Może to dziwnie zabrzmi, ale po tej lekturze rozpłakałam się. Dlaczego oni chcieli zrobić ze mnie kogoś, kim w rzeczywistości nie jestem? Wszystkich spotkanych ludzi traktuję życzliwie. Gdy pcha się na mnie jakiś paparazzi, nie robię scen. Co najwyżej rzucam tekst typu: »Hej, kolego, czy pozwolisz, że sobie tędy po prostu przejdę? Miłego dnia...«”.
Żarty z siebie samej
”Nie lubię, kiedy ludzie się ze sobą kłócą lub są zakłopotani. Gdy jestem świadkiem takich sytuacji, staram się rozładować atmosferę. Opowiedzieć dowcip, zażartować z samej siebie. Nic tak nie rozbraja ludzi, jak czyjaś samokrytyka. Na planie »Jumpera« mieliśmy bardzo nerwowego operatora. Więc kiedyś wypaliłam do niego przy wszystkich: »Barry, to chyba wszystko moja wina. Przepraszam cię, że spóźniłam się na plan jak jakaś gwiazda«. I co? Barry do końca dnia miał świetny humor ;-)”.
(Nie)profesjonalistka
"Kręcenie miłosnych scen jest piekielnie trudne. Aktor musi udawać wtedy bardzo intymne emocje, więc poniekąd zdradzać to, jak się zachowuje w sytuacjach sam na sam ze swoją drugą połówką. W dodatku robi to na oczach wielu ludzi. To bardzo krępujące i trzeba nie lada profesjonalisty, by to wytrzymał... Jeszcze trudniej jest, kiedy twój filmowy partner podoba ci się. Możecie sobie wyobrazić, co czułam, gdy kręciliśmy scenę miłosną z Haydenem? Moje policzki i dekolt były purpurowe ;-)”.
przeczytaj komentowany artykuł »