Obżarłam sie do bólu:
Miałaś się odchudzać, nie objadać na noc, porzucić słodycze i omijać szerokim łukiem fast foody. Wytrzymałaś tydzień, po czym... pożarłaś wielki kubełek lodów. Grrr!!! Jak to się stało? Przecież tak bardzo chcesz pilnować diety! Możliwe, że jedzenie nie służy ci jako paliwo, ale rozładowujesz z jego pomocą uczucia. Jeśli np. ”zajadasz” smutek czy napychasz się na złość innym (”Nie będę taka, jak chcecie!”), trudno ci będzie dotrzymać postanowienia. Nigdy więcej! Tylko przypadkiem nie porzucaj diety! Jeden wyskok nie przekreśla efektów wielu dni zdrowego jedzenia. Stało się... Na przyszłość unikaj sytuacji, które zwykle prowokują cię do obżarstwa. Jeżeli jesz, kiedy ci smutno, postaraj się znaleźć inny sposób pocieszania (np. pogaduszki z kumpelą). Kiedy masz się ochotę obeżreć, zastanów się, po co ci to? Może jesteś na kogoś zła? Jeżeli od razu pogadasz z tą osobą, chęć na hot doga minie.
Spotkałam sie z byłym
Obiecałaś sobie, że nigdy, przenigdy, nie będziesz się na imprezie całować z byłym facetem. I cóż... znowu nie wyszło. Jak to się stało? Wygląda na to, że były nie jest wcale taki były. Najwyraźniej coś was jeszcze łączy. Spokojnie, niekoniecznie chodzi o to, że cały czas się kochacie. Ale możliwe, że wielu rzeczy w czasie rozstania nie wyjaśniliście, stąd u ciebie mieszane uczucia: nie chcesz mieć z nim nic wspólnego i jednocześnie cię do kolesia ciągnie. A może w duchu bawi cię, że masz na każde skinienie fajnego faceta i dlatego nie chcesz z tego zrezygnować? Niby wiesz, że tak nie wypada, ale wcale nie pali ci się do zrywania znajomości. Nigdy więcej! Nie zakazuj sobie myślenia o tym facecie, bo osiągniesz skutek odwrotny od zamierzonego (takie zakazy aż prowokują do buntu. Spróbuj przegadać sprawę z chłopakiem. Jak on to widzi? Czy dla niego to też jest problem? Może uda ci się ustalić, czemu ciągle wpadacie w tę samą pułapkę i to zakończyć...
Skłamałam dla wygody
Wiesz, że nie powinno się kłamać, a mimo to robisz to ciągle. Np. nie chce ci się odrabiać lekcji, więc je olewasz, a w szkole ściemniasz, że twój piesek się rozchorował. Jak to się stało? Najwyraźniej uważasz, że oszukiwanie jest nieszkodliwe i wybierasz je jako świetne wyjście z sytuacji, w których nawaliłaś. Wiele osób kłamie też, kiedy przyznanie się do winy oznaczałoby utratę sympatii kogoś bardzo ważnego... Nigdy więcej! Nie przestaniesz kłamać, póki uważasz, że to żaden problem. Najpierw sama się przed sobą przyznaj, czemu z takim upodobaniem ściemniasz. Może twoje życie bez ubarwiania wydaje ci się nudne? (W tej sytuacji postaraj się popracować nad... swoją samooceną). A może masz problem (typu spóźnialstwo) i nie umiesz nad nim zapanować? Tylko że, niestety, wtedy kłamstwo nie rozwiązuje sprawy, tylko jeszcze pogarsza twoją sytuację.
Nie poszłam na basen
Miałaś regularnie chodzić na basen lub postanowiłaś pobiegać w weekend. A znowu całą niedzielę przeleżałaś plackiem na kanapie. W pidżamie. Jak to się stało? Najczęstszą przyczyną takich napadów lenistwa jest to, że źle się zabierasz do uprawiania sportu. Np. wybierasz coś, co nudzi cię niezmiernie (setki powtórzeń tych samych ruchów) albo przeraża (wspinaczka). Może w dodatku uparłaś się na pory niezgodne z rytmem twojego ciała? Jogging ma sens nie tylko bladym świtem! Nigdy więcej! Sport ma być zabawą. Dlatego wybieraj dyscypliny, które sprawiają ci fun (może taniec?). Dopasuj rodzaj ruchu do swojego charakteru. Dynamiczna jednostka na jodze eksploduje z nadmiaru energii. I nie planuj zbyt śmiało: na początek dwa razy w tygodniu po godzinie wystarczy. Bez ustalania konkretnych dni. Wybieraj te chwile, kiedy naprawdę masz ocho- tę się wyhasać (jakieś się znajdą). Kiedy wpadniesz w rytm, zachce ci się ruszać więcej.
TAK CHCĘ!
”Bo muszę” Postanawiasz coś zrobić, np. schudnąć. Zaraz potem zapominasz, że sama tego chciałaś (a tak w ogóle to twoje marzenie). Zaczynasz traktować swoją własną decyzję jak narzuconą z zewnątrz przez kogoś, kogo nie lubisz. Migasz się od tego, jak się da. Nic dziwnego – nikomu się nie chce działać, jeśli czuje przymus. Dlatego warto powtarzać sobie, że to twoja własna decyzja i że ci na tym zależy (i chcesz osiągnąć sukces, nawet jeśli chwilowo jesteś zniechęcona). Za każdym razem, kiedy sobie pomyślisz: ”Muszę to zrobić”, popraw się na: ”Chcę to zrobić”...
”Wszyscy tak robią!”
Kolejna pułapka to stawianie sobie celów na zasadzie: co powinnam chcieć, bo tak trzeba. ”Naprawdę seksowne kobiety uprawiają jogging o wschodzie słońca, więc i ja będę”. Tylko że masz rozwalone kolano i jesteś śpiochem. Nic dziwnego, że z takich postanowień nic nie wynika. Nie ma jednego ideału, który należy realizować, więc twoje postanowienia powinny być naprawdę twoje. A nie rodziców, ludzi w szkole czy gwiazd. To, że ktoś inny coś lubi i mu to wychodzi, nie znaczy, że u ciebie zadziała tak samo... Różnie z tym bywa.
”Wygram albo zginę”
Myślisz, że jak nie nauczysz się śpiewać, starzy cię znienawidzą i nigdy nie znajdziesz chłopaka. A potem się dziwisz, że na myśl o próbie chóru robi ci się słabo. Pod taką presją? Jeśli chcesz coś osiągnąć, nie powinnaś się straszyć megakatastrofami.
przeczytaj komentowany artykuł »